20 Yıl Önceki İlk DDoS Saldırısı

0
9

22 Temmuz 1999, bilgisayar tarihinde uğursuz bir tarihtir. O gün Minnesota Üniversitesi’ndeki bir bilgisayar, birden teğe 'Trin00' isminde makûs maksatlı bir komut evrakı bulaştıran 114 başka bilgisayar ağından taarruza uğradı. Bu kod, virüs bulaşan bilgisayarların üniversiteye gereksiz bilgi paketleri göndermesine, bilgisayarın süreçlerini yoğunlaştırmasına ve yasal istekleri yerine getirmesine mahzur olmasına neden oldu.

Bu, dünyanın birinci DDoS akınıydı ve yayılması uzun sürmedi. Takip eden aylarda Yahoo, Amazon ve CNN dahil olmak üzere çok sayıda öbür internet sitesi bu tip akınların kurbanı oldu.

O vakitlerden bu yana DDoS atakları epeyce yaygınlaştı. Hatta bu işi yarara dönüştürenler bile oldu. Tek bir amaca 24 saatlik bir DDoS saldırısını hayli uygun meblağlara yapan beşerler ortaya çıktı.

Mağdur olanların ziyana uğradığı maliyetler ise çok daha yüksek. Bu, bireylere ve kurumlara hem gelir hem de prestij kaybı olarak yansıyabiliyor. Bu gelişmelerin sonucunda hücum yapanların karşısında güvenlik maksatlı hizmet verenler de ortaya çıktı ve bu tarafta de bir pazar oluştu. 2018 yılında bu pazar, 2 milyar euroluk şaşırtan bir kıymete ulaştı.

Bugün, birinci akından 20 yıl sonra, Virginia'daki George Mason Üniversitesi'nden Eric Osterweil ve meslektaşları; DDoS ataklarının tabiatını, nasıl geliştiklerini ve ağ mimarisi ile daha inançlı hale getirmek için neler yapılabileceğini araştırıyorlar ve görüntü onlara nazaran pek iç açıcı değil.

DDoS akınları nasıl gerçekleşiyor?

DDoS akınları, ekseriyetle etap aşama ortaya çıkar. İlk etapta, makûs niyetli bir davetsiz konuk, bir ağa yayılmak üzere tasarlanmış bir yazılımı olan bir bilgisayarı tesirler. Bu birinci bilgisayar 'master (ana)' olarak bilinir. Çünkü virüs bulaşan sonraki bilgisayarları denetim edebilir. Diğer virüslü bilgisayarlar asıl saldırıyı gerçekleştirir ve 'daemon (şeytan)' olarak bilinir. Bu birinci etaptaki en yaygın mağdurlar üniversite yahut kolej bilgisayar ağlarıdır zira çok çeşitli öteki aygıtlara bağlanırlar.

Ana bilgisayar maksadın adresini içeren kısımlara bir komut gönderdiğinde bir DDoS saldırısı başlar. Ardından daemonlar bu adrese çok sayıda bilgi paketi göndermeye çalışır. Amaç, akın mühletince maksadı trafiğe boğmak. Günümüzdeki en büyük akınlar, saniyede terabit suratında ziyanlı bilgi paketleri gönderir.

DDoS taarruzlarına karşı nasıl korunulur?

Bu çeşit taarruzlara karşı savunmak zordur çünkü bir dizi operatör tarafından uyumlu aksiyonlar gerektirir. İlk savunma çizgisi, birinci etapta daemon ağının oluşturulmasını önlemektir. Bu, sistem yöneticilerinin kullandıkları yazılımı tertipli olarak güncellemesini, düzeltme yapmasını ve ağlarının kullanıcılarını güvenlik konusunda bilinçlendirmesi ve uyarmasını (düzenli olarak şifreleri değiştirme, ferdî güvenlik duvarlarını kullanma vb.) gerektirir.

İnternet servis sağlayıcılarının rolü:

İnternet servis sağlayıcıları da savunma sağlayabilir. Rolleri, data paketlerini bir ağın bir kısmından diğerine her data paketinin başlığındaki adrese bağlı olarak iletmektir. Bu, çoklukla data paketinin nereden geldiğine dikkat edilmeden yapılır.

Ancak bu değişebilir. Başlık sadece amaç adresi değil, kaynak adresini de içerir. Dolayısıyla teoride, bir internet servis sağlayıcısının kaynak adresini incelemesi ve açıkça uydurma kaynaklar içeren paketleri engellemesi mümkündür.

Hedefin kendisi nasıl tedbir alabilir?

Son olarak, gayenin kendisi bir hücumun tesirlerini hafifletmek için adımlar atabilir. En önemli adım, gelen kusurlu data paketlerini filtrelemek. Diğer bir seçenek de bu cins tehditlerle başa çıkmak için daha güzel donanımlı bir bulut tabanlı hizmet için sorunu dış kaynak olarak kullanmaktır. Lakin bunlar bile en büyük ataklarla başa çıkmada zorluk yaşayabilir.

DDoS hücumlarıyla ilgili değerli bir müşahede; saldırının ve savunmanın asimetrik olduğu. Bir DDoS saldırısı tipik olarak dünyanın her yerindeki birçok servisten başlatılır ve yeniden de savunma büyük ölçüde tek bir yerde gerçekleşir.

Bu ve başka fikirlerin interneti daha inançlı bir yer haline getirme potansiyeli vardır. Fakat birinci kullanıcıdan internet servis sağlayıcılarına kadar bütün kişi ve kurumların bu mevzuda istekli olup gereken maddi ve fiziki külfetin altına girmesi gerekir.

CEVAP VER

Lütfen yorumunuzu giriniz!
Lütfen isminizi buraya giriniz